Film - Recenzje

"Kertu – miłość jest ślepa" intryguje i rozczula jak uroczy list od nieznanego adresata.

Dany Boon działa jak polskie media internetowe. Zyskując coraz większe audytorium, obniża poziom, żeby przyciągnąć jeszcze więcej, jeszcze więcej i jeszcze więcej widzów.

Obsadzić w głównej roli Michaela Fassbendera, po czym zakryć mu twarz? Taki ruch wykonać może tylko zazdrośnik albo ekscentryk!

Nawet Roman Polański nie da rady kręcić samych arcydzieł."Wenus w futrze" miała zadatki na hit, okazała się wypadkiem przy pracy.

Giuseppe Piccioni nie przypomina członków Stowarzyszenia Umarłych Poetów. Zamiast produkować patetyczne wierszydła, włoski twórca woli raczej się zagłębić w prozę codzienności. Dlatego wydaje się zdolnym uczniem Laurenta Canteta i uważnym widzem jego świetnej "Klasy".

"Uciekinier z Nowego Jorku" sprytnie wymyka się interpretacyjnym uproszczeniom. Dokument Michaela Oberta to osobliwa hybryda współczesnej baśni, opowieści inicjacyjnej i antropologicznego traktatu.

Upada imperium Adam Sandlera – grzmi amerykańska prasa. Coś w tym jest. "Rodzinne rewolucje" zaliczyły jeden z najgorszych wyników otwarcia w karierze komika, który od paru lat rozbawić potrafi chyba tylko samego siebie.

Mam poważne obawy, że projekcja "Gangu wiewióra" zachęci najmłodszych widzów do tego, by w imię ratowania świata biegać do parku i dokarmiać mieszkające tam zwierzęta solonymi orzeszkami, naładowanymi konserwantami chipsami i innym świństwem.

"Zacznijmy od nowa" łamie gatunkowe przyzwyczajenia. Chociaż to lukrowana historia, szybko okazuje się, że ten lukier jest sztuczny.

"Zbaw nas ode złego" to kolejny kompletnie niepotrzebny horror o egzorcyzmach, powielający wszelkie możliwe gatunkowe schematy.

"Stulatek, który wyskoczył przez okno i zniknął" wygląda jak ilustracja znanej maksymy Karola Marksa: "Historia powtarza się za pierwszym razem jako tragedia, za drugim jako farsa".

Blisko trzy godziny w kinie na najnowszej odsłonie sagi o walecznych robotach potrafiących płynnie zmienić się w samochody, a niektóre nawet w metalowe dinozaury – to plan na ten weekend dla wszystkich miłośników kultury popularnej.

"Rękopisy nie płoną" to nie jest zwyczajny tytuł w naszym repertuarze. Dowodzi, że kino – podobnie jak literatura – może być potężną bronią.

"Riwiera dla dwojga" to bardzo nieciekawy film, a jednocześnie całkiem interesujące zjawisko.

Oparty na egzystencjalnej metaforze film Daniela Nettheima to nieco zaskakująca letnia propozycja repertuarowa.

"O krok od sławy" jest jak zanucona pod nosem piosenka, która przypadkiem stała się wielkim przebojem.

Animacji ze studia DreamWorks nie można odmówić sprytu. Pisząc scenariusz "Jak wytresować smoka 2", twórcy pomyśleli o wszystkich.

Phil Lord i Christopher Miller mają niezłą passę. Kilka miesięcy temu do kin wszedł doskonały animowany film "Lego: Przygoda", teraz obaj twórcy wracają do świata dla dorosłych (choć niekoniecznie poważnych) i znów zgarniają pochwały zarówno krytyki, jak i publiczności.

Nazwisko Heinricha von Kleista zabrzmiało w kinie najdonośniej dzięki Ericowi Rohmerowi. W brawurowej adaptacji "Markizy O" francuski mistrz dyskretnie zaczaił się w okolicach alkowy tytułowej bohaterki. Poszukiwanie sprawcy tajemniczej ciąży dziewczyny skłoniło Rohmera do moralnej prowokacji, która zaowocowała powstaniem jednego z najlepszych filmów w jego karierze. Niestety "Michael Kohlhaas" – choć również wywodzi się z twórczości Kleista – ma niewiele wspólnego ze stylistyką "Markizy O".

"Jak ojciec i syn" to smakowity okruch życia i opera mydlana, którą można by wystawić w mediolańskiej La Scali.