Film - Recenzje

Benoît Jacquot, który w "Żegnaj, królowo" ze swadą poruszał się po dworze Marii Antoniny, zupełnie nie potrafi odnaleźć się na mieszczańskich salonach.

Tak właśnie wyobrażam sobie Jamesa Bonda na emeryturze. Zamiast wygrzewać się na plaży, podziwiać kobiece wdzięki i popijać ulubione martini, rozprawia się ze wszystkimi złymi tego świata.

"Kolor purpury" to jedno z moich najdawniejszych filmowych wzruszeń. Lekcja Spielberga była w moim przypadku sprawdzianem współczucia, empatii, ale też samoświadomości.

Tytuł "Szefowie wrogowie" jest w przypadku sequela popularnej komedii nieco mylący.

"Wielka Szóstka" to dowód, że przy animacjach pracują najbardziej kreatywni twórcy w Hollywood.

Cztery lata po świetnym "Lourdes" Jessica Hausner popełnia artystyczne harakiri. Choć "Szaloną miłość" określa się jako komedię romantyczną, w taki sposób mogliby odczytać ją chyba tylko najbardziej ekstremalni dewianci z filmów Ulricha Seidla.

Gdy pewien dziennikarz spytał Edmunda Hilary'ego, dlaczego chciał zdobyć Mount Everest, nowozelandzki himalaista odparł ponoć krótko: "Bo tam jest".

"Panny młode" – debiut gruzińskiej reżyserki Tinatin Kajrishvili – wypełniają szarości.

Na początku warto odnotować: "Piorun i magiczny dom" to nie jest kontynuacja animacji z 2008 roku, w której tytułowy bohater był psią gwiazdą z Hollywood.

Sezon na filmy świąteczne rozpoczął się na dobre. Zewsząd można wypatrywać Świętego Mikołaja, a charakterystyczna symbolika powoli zaczyna dominować na wielkim ekranie.

"Serce, serduszko" jest filmem zbudowanym na emocjach, bez chłodnej kalkulacji, a to przyćmiewa niedoskonałości.

Hossein Amini przed kilku laty dał się poznać jako scenarzysta słynnego "Drive". W swoim reżyserskim debiucie unika jednak stylistycznej brawury właściwej filmowi Nicolasa Windinga Refna. "Rozgrywka" okazuje się niczym więcej niż dziełem solidnego rzemieślnika, zaledwie poprawną realizacją schematów wpisanych w konwencję psychologicznego thrillera.

Są takie filmy, które niejako mimochodem demaskują mechanizmy działania współczesnych mediów. Ukazują hierarchię wartości, w której słowo "moralność" zastąpione jest przez "wyłączność", o etyce dziennikarskiej najwyraźniej nikt nie słyszał, a empatia stanowi wyraz największej słabości.

– Mam tak samo jak ty Czesława Niemena, a w nim… – tak chyba powinien się zaczynać dokument o życiu jednego z największych polskich wokalistów XX wieku.

"Igrzyska śmierci: Kosogłos. Część 1" – trzecią część cyklu opartego na bestsellerowych powieściach Suzanne Collins warto obejrzeć jedynie dla kilkorga aktorów.

Tytuł "Za jakie grzechy, dobry Boże?" idealnie podsumowuje cierpienia odbiorcy zmuszonego do konfrontacji z tą prymitywną komedią.

"Siedmiu krasnoludków ratuje Śpiącą Królewnę" bohaterów ma znacznie więcej, niż wskazuje na to tytuł.

"Duży zeszyt" – nowy film Jánosa Szásza przypomina wariację na temat "O dwóch takich, co ukradli księżyc" przeznaczoną do straszenia niegrzecznych dzieci.

Do innej galaktyki prawdopodobnie nie dolecimy nigdy. Szczęśliwie kina podobne ograniczenia nie obowiązują.

Stephen Daldry przechodzi ewidentny kryzys twórczy. Po słabiutkim "Strasznie głośno…" przyszła pora na niewiele lepszego "Śmiecia".