Film - Recenzje

Oglądanie "Gottlandu" przypomina ponowną wycieczkę w ulubione miejsce odbytą w towarzystwie niezbyt rozgarniętego przewodnika. Porażka czeskich twórców próbujących zaadaptować na potrzeby kina bestsellerową książkę Mariusza Szczygła boli, ale trudno traktować ją w kategoriach zaskoczenia. Grupa nowicjuszy o nieukształtowanej jeszcze twórczej osobowości najzwyczajniej w świecie nie sprostała tekstom wybornego stylisty.

Dzieło Howarda Hawksa zostało już tyle razy obwołany najlepszym westernem w dziejach kina, że próba oceniania go jako filmu gatunkowego mija się z celem.

"Bella i Sebastian" to kino familijne nakręcone w kontrze do współczesnych produkcji w tym gatunku.

"Mapy gwiazd" to obraz przeszywającej pustki, jaka znajduje się tuż pod pięknie wypolerowaną powierzchnią Fabryki Snów.

"Obywatel" to rodzaj egzaminu, na ile do pewnych spraw potrafimy podejść z dystansem i z przymrużeniem oka spojrzeć na nasze narodowe przywary.

Gość w dom, Bóg w dom – mówi stare polskie porzekadło. W filmie Adama Wingarda (znanego polskim widzom z "Następny jesteś ty") potraktowano je niemal dosłownie.

Ciekawość to pierwszy stopień do piekła. Tak można by podsumować w jednym zdaniu rumuńsko-węgierską koprodukcję "Roxanne" w reżyserii Valentina Hotei.

Wieść niesie, że to ostatni film Kena Loacha przed przejściem na artystyczną emeryturę. Tli się nadzieja, że to jedynie plotki, bo pozostałaby zapewne spora wyrwa po twórcy będącym kimś w rodzaju sumienia brytyjskiego kina.

Facetowi rogi nie przystoją. Chyba że są diabelskiej proweniencji.

Muzyk, kinofil, aktor i scenarzysta, prozaik, poeta i nowelista, wreszcie dandys i esteta. Wszystkie te wcielenia Nicka Cave'a można zobaczyć w znakomitym dokumencie Jane Pollard i Iaina Forsytha.

Bez Anki i Wilhelma Sasnali polskie kino straciłoby ważną, unikalną barwę.

Magdalenie Piekorz wyrządzono krzywdę. Negatywne przyjęcie "Zbliżeń" to kolejny dowód zbiorowego myślenia krytyków.

Oglądając film Paola Virzìego, nasuwa się refleksja: jak to możliwe, że adaptacja – co prawda bestsellerowej – ale jednak rozgrywającej się w amerykańskich realiach powieści, stała się najważniejszą włoską produkcją ubiegłego roku?

"Egzorcysta" wciąż wzbudza mieszankę fascynacji i przerażenia. Jednocześnie po latach od premiery nie szokuje już drastycznością i pozbywa się ciążącej mu aury skandalu. Dzięki temu wizję Williama Friedkina można potraktować jako ciekawą propozycję filozoficzną i intelektualną.

Nagrodzony Złotą Palmą na festiwalu w Cannes "Zimowy sen" Nuriego Bilge Ceylana zbiera różne oceny, jest jednak kolejnym potwierdzeniem wspaniałej formy tureckiego reżysera.

"Furia" Davida Ayera może posłużyć za idealną definicję amerykańskiego kina wojennego.

Każdy kto widział kiedyś ekranizację książki Nicholasa Sparksa, ten wie, czego może się spodziewać – wielkiej miłości i dużo lukru. Wydaje się, że funkcja poglądowa może być główną zaletą "Dla ciebie wszystko" Michaela Hoffmana. Jeśli ktoś zobaczy tę produkcję, od razu odejdzie mu ochota na spotkanie z pozostałymi i zaoszczędzi czas.

"Brud" chwilami bywa fascynujący, ale ten film – choć oparty na powieści twórcy "Trainspotting" – po prostu trudno polubić.

"Sędzia" to kino w starym, amerykańskim stylu. Zachowawcze, bezpieczne, mimo powagi tematu wręcz familijne.

Brawurowy debiut Mattea Oleotta smakuje jak doskonałe wino podane w brudnej szklance przez opryskliwego barmana.