Film - Recenzje

Jak zwalczać hejt wśród młodzieży? Na pewno nie hipokrytycznym pustosłowiem rządzących przy jednoczesnym zakazie lekcji tolerancji. Zdecydowanie lepiej zabrać nastolatków na adaptację głośnej powieści, która w niektórych amerykańskich szkołach już trafiła do kanonu lektur.

"Sny wędrownych ptaków" można odbierać na wielu różnych płaszczyznach. Jako opowieść rodzinną, film historyczny lub gangsterski. Sugestywna fabuła i niezwykłe zdjęcia sprawią, że nie zapomnicie go długo.

Narkotyki zabijają więcej Amerykanów niż wypadki drogowe. Wśród uzależnionych rośnie liczba białych dzieciaków z dobrych domów. Jak Nic, bohater "Mojego pięknego syna", albo tytułowy Ben z filmu Petera Hedgesa.

Nawet film o Transformersach może mieć serce i duszę. Wystarczy tylko chcieć (i powierzyć reżyserię komuś innemu niż Michael Bay).

Rampage to film oparty na starej grze komputerowej, w której zmutowane zwierzęta demolowały miasto. Tym razem naprzeciw krokodyla, wilka i goryla stanie sam „The Rock”.

Nowy film Paula Greengrassa to ostrzeżenie przed prawicowym ekstremizmem. Bardzo potrzebne.

"Kler" Wojciecha Smarzowskiego bez wątpienia będzie najgłośniejszym tytułem roku. Zasłużenie zbiera pochwały za poruszenie ważnego społecznie problemu. I zasłużenie zbiera baty za to, że w części przekazu jest mocno jednostronny. Do tego filmu w Polsce, kraju katolickim, nie da się podejść bez emocji.

Pisanie o "Tajemnicach Silver Lake" łatwo może zmienić się w wyliczankę inspiracji i tropów. Fabuła nowego filmu Davida Roberta Mitchella jest bowiem skonstruowana niemal wyłącznie z cytatów – mniej lub bardziej dosłownych.

Spróbujmy spojrzeć na „Juliusza” jak na współczesny przebój muzyki pop: liczna grupa autorów (a w tym przypadku scenarzystów było aż ośmiu) pracuje nad tym, by powstał produkt skrojony pod szeroki gust. Oparty na sprawdzonych schematach, ale gdy trzeba – zaskakujący. Odpowiednio pikantny (wulgaryzmy sprawdzają się tu jako puenta wielu żartów), lecz w gruncie rzeczy bezpieczny. Udało się? Jak najbardziej. „Juliusz” – choć na pierwszy rzut oka na to nie wygląda – jest komedią romantyczną. I zdecydowanie wyrasta ponad krajową średnią.

Na płyty UHD trafiła już najnowsza odsłona przygód Lary Croft ze ścieżką dźwiękową w Dolby Atmos.  

Nie ma zaskoczenia: kontynuacja przygód Scotta Langa, najmniejszego herosa Marvel Cinematic Universe, to idealny letni blockbuster.

Od czasu premiery pierwszej części Matrixa zmieniło się wszystko. „Bananowe” Nokie, które kiedyś były marzeniem dziś są przedpotopowymi modelami, budek telefonicznych na ulicach już nie ma, a telefonia stacjonarna przeszła do lamusa. Do tego bracia Wachowscy to siostry Wachowskie. Teraz jednak dostajemy całkowicie nową wersję filmu.

- Nie myśl za wiele, to przeszkadza w szczęściu – rzucona gdzieś po środku trwania filmu rada bardzo pomaga w odbiorze. W „Mamma Mia: Here We Go Again” zwroty akcji czasem wywołują zdziwienie, reżyser często mruga do nas okiem, ale to nie przeszkadza, a paradoksalnie czasem i pomaga. W musicalu jest – co oczywiste – mnóstwo przebojów Abby. I są aktorzy, którzy mają do siebie wielki dystans. Idealny plan na rodzinną rozrywkę.

"Robin Williams: W mojej głowie" to rzetelny portret nieodżałowanego aktora. Lecz zarazem stracona szansa, by przyjrzeć się, jak wielką cenę niektórzy płacą za sławę.

W jednym z odcinków trzeciej serii „Latającego Cyrku Monty Pythona” mogliśmy oglądać olimpijski finał zabawy w chowanego. A właściwie drugą jego rundę. Pierwsza – w której zawodnik brytyjski szukał sportowca z Paragwaju – zakończyła się rekordowym wynikiem: trwała 11 lat, 2 miesiące, 26 dni, 9 godzin, 3 minuty i 27.4 sekundy. W rewanżu szukającym jest Paragwajczyk i w czasie, gdy na placu Trafalgar w Londynie odlicza do tysiąca, jego przeciwnik jedzie na lotnisko, kupuje bilet na Sardynię i chowa się w ruinach zamku, co zwiastuje kolejną ciągnącą się latami rozgrywkę.

Inspirowany książką Grażyny Jagielskiej "Miłość z kamienia" film "53 wojny" nie wykorzystał emocjonalnej siły oryginału.

Po seansie "Ocean's 8" pozostaje przede wszystkim wrażenie, że ten film to zmarnowana szansa na stylową rozrywkę.

Tak wielopłaszczyznowego dzieła w polskim kinie nie było dawno. Filmu tak na wskroś polskiego, a zarazem uniwersalnego, zrozumiałego pod każdą szerokością geograficzną – również nie. Paweł Pawlikowski, nie walcząc z nikim, opowiadając historię, rozbraja wrogów. I pokazuje, że miejsce wśród największych w rodzimej kinematografii należy mu się nie tylko dlatego, że "Ida" dostała Oscara.

Nie da się zastąpić Harrisona Forda, ale ryzyko i tak się opłaciło. Powrót do młodzieńczych lat jednego z najpopularniejszych bohaterów "Gwiezdnych wojen" to kawałek porządnej rozrywki.

Formuła przetestowana w pierwszej części "Deadpoola" – i na łamach niezliczonych komiksów – doskonale sprawdza się w drugim filmie. I została nawet ulepszona.