Film - Recenzje

"W spirali" to jedno wielkie udawanie. Reżyser udaje, że jest głęboki, aktorzy markują, że przeżywają coś extra, a po seansie nie zostaje nic.

"Gdzie jest Dory" to sympatyczne spotkanie z bohaterami Pixarowskiego przeboju sprzed ponad dekady.

"Frankofonia" na przemian drażni i fascynuje.

"Gdzie jest Dory?" pokazuje, że sequel może być równie dobry jak pierwszy film. Nawet nakręcony po tak długiej przerwie.

Figura ojca, często ojca nieobecnego, to stały motyw w kinie – o skomplikowanych relacjach z rodzicami powstawały tytuły świetne i wyjątkowo nieudane. Powrót Artura Urbańskiego do fabuły to raczej zapowiedź ważnego filmu niż spełnienie.

"Zanim się pojawiłeś" – ekranizacja romansu prosto z listy bestsellerów "New York Timesa" – sukces ma zagwarantowany.

Jest okazja, by wybrać się z dzieckiem do kina. "Jak uratować mamę" to polska produkcja na przyzwoitym poziomie.

"Baby Bump" – świetny pełnometrażowy debiut Kuby Czekaja – wchodzi na ekrany polskich kin.

Czy powrót do Krainy Czarów mógł się udać bez Tima Burtona po drugiej stornie kamery? Owszem, i to całkiem dobrze.

Na ekranach kin horror "Zanim się obudzę". Jego reżyser Mike Flanagan to nowa nadzieja kina grozy.

Z gwiazdorską komedią "Nice Guys. Równi goście" problem jest jeden, ale zasadniczy.

Nawet przy najlepszej woli oglądającego "Walser" Zbigniewa Libery wydaje się poronionym efektem ambicji i kalkulacji.

81-letni Garry Marshall obchodził już na ekranie "Walentynki" i "Sylwestra w Nowym Jorku". Teraz postanowił uczcić "Dzień Matki". Chciał dobrze, wyszło ckliwie i przewidywalnie.

Oglądanie filmu Hirokazu Koreedy jest jak spotkanie z ulubionymi krewnymi. "Nasza młodsza siostra" w nienachalny sposób wprowadza widzów w dobry nastrój.

Kogut Maniek pieje cienko, ale na ringu o przyszłość swojej zagrody walczy prawie jak Rocky.

Polskie kino nareszcie doceniło musicale – po ekstrawaganckich, kampowych "Córkach dancingu" na ekrany wchodzi zdecydowanie bezpieczniejsze "#WszystkoGra".

Recenzentowi z reguły trudno przyznać się do wzruszenia. To przecież takie nieprofesjonalne.

"Bone Tomahawk" umiejętnie miesza krwawy horror z rasowym westernem.

"Letnie przesilenie" to przykład skutecznej kontrofensywy wobec inwazji bogoojczyźnianego patosu w stylu "Historii Roja". Choć czasy II wojny światowej kojarzą nam się głównie z hukiem bomb i natręctwem propagandowych przemów, film Michała Rogalskiego udowadnia, że można mówić o nich także eleganckim szeptem.

Oglądanie filmu Marielle Heller przypomina lekturę pamiętnika, w którym zapełnione egzaltowanymi wpisami strony okazują się poplamione spermą i miesięczną krwią.