"Strefa X" (w oryginale "Monsters", czyli "Potwory"), debiutancki obraz Garetha Edwardsa, wpisuje się w ten nurt, obok tytułów takich jak "Dystrykt 9" czy "Projekt: Monster" (dla odmiany w oryginale "Cloverfield"). Wszystkie te filmy odświeżają zużytą konwencję filmu o obcych, choć z różnym efektem: "Dystrykt" to kino wybitne, podczas gdy "Projekt: Monster" zalicza się raczej do kategorii przyzwoitej rozrywki. "Strefa" plasuje się gdzieś pośrodku: nie brak jej ambicji, by tworzyć nowe jakości i pod płaszczykiem gatunku poruszać istotne kwestie polityczne i społeczne, ale ostateczne przesłanie okazuje się zbyt miałkie.

Pomysł otwarcia jest jednak obiecujący. Akcja rozgrywa się sześć lat po katastrofie sondy kosmicznej NASA, która wracała z próbkami odkrytych w kosmosie śladów życia. W wyniku wypadku doszło do skażenia części terytorium Meksyku przy granicy z USA, gdzie wkrótce wykluły się pozaziemskie monstra – gigantyczne, agresywne stwory, nieco podobne do poruszających się po lądzie i wodzie ośmiornic. Walkę z nimi podjęło amerykańskie wojsko, teren zaś został uznany za niebezpieczną strefę, odgrodzoną od Stanów wielgachnym murem...

W takich realiach w Mexico City spotyka się para Amerykanów: Andrew (Scoot McNairy) i Sam (Whitney Able). On jest ambitnym fotografem marzącym o zrealizowaniu wartego grubą forsę reportażu z miejsca objętego katastrofą. Ona jest zbuntowaną córką magnata prasowego. Andrew zostaje zobowiązany przez wpływowego tatusia Sama do doprowadzenia dziewczyny do granicy ze Stanami. W wyniku splotu okoliczności para będzie musiała przebyć najniebezpieczniejszy odcinek przez odciętą strefę pieszo.