Większość czytelników kojarzy Kena Folletta z literaturą szpiegowską i sensacyjną, przede wszystkim z "Igłą", znakomicie zekranizowaną przez Richarda Marquanda. Jednak najpoczytniejsze książki w dorobku walijskiego pisarza to opasłe historyczne sagi. Wielowątkowe "Filary ziemi", których akcja rozgrywa się w XII-wiecznej Anglii, jest nie tylko największym bestsellerem w karierze Folletta, miały także zaskakująco duży wpływ na popkulturę. Na jej podstawie powstały m.in. dwie gry planszowe, zaś brytyjscy czytelnicy w zorganizowanej przez BBC ankiecie Big Read umieścili ją na 33. miejscu pośród ulubionych powieści. Na ekranizację "Filarów ziemi" trzeba było jednak poczekać aż dwadzieścia lat.

Schyłek pierwszej połowy XII wieku w Anglii nazywany bywa Anarchią. Na tron wstąpił wówczas Stefan I z Blois, wnuk Wilhelma Zdobywcy, ostatni władca z dynastii normandzkiej. Przez cały okres swojego panowania toczył walkę z dążącymi do objęcia władzy Plantagenetami, pogrążając kraj w chaosie i wojnie domowej.

Follett starał się w miarę możliwości trzymać realiów, ale nie ukrywał, że nie interesowała go historia rozumiana jako proces dziejowy. Pisarz nagina ją do swoich potrzeb, traktuje jako malownicze tło opowieści. Akcja "Filarów ziemi" toczy się bowiem wokół budowy monumentalnej katedry w fikcyjnym mieście Kingsbridge i losów dwóch mistrzów murarskich zaangażowanych w jej konstrukcję: Toma Budowniczego oraz jego przybranego syna Jacka Jacksona. Budowa w Kingsbridge staje się zaś tłem krwawej i bezpardonowej rozgrywki o władzę prowadzonej między wrogimi królowi Stefanowi frakcjami a Kościołem. Tom i Jack staną się zaś jej mimowolnymi uczestnikami.