Roman Kłosowski był związany m.in. z Teatrem Syrena w Warszawie; poza serialem telewizyjnym "" wystąpił także w takich filmach jak "", "", "", "", "", "".
Rola Maliniaka w "" Jerzego Gruzy była najsłynniejszym z filmowych wcieleń Romana Kłosowskiego. Aktor podkreślał jednak, że czuje się przede wszystkim aktorem dramatycznym, nie komediowym, sam siebie nazywał "umiarkowanym optymistą". Choć zrósł się z rolą wścibskiego i irytującego podwładnego inżyniera Karwowskiego, nie znosił, kiedy ludzie mówili do niego "Maliniak".
"" - mówił w jednym z wywiadów.
"" - podkreślał w innej z rozmów.
Roman Kłosowski urodził się 14 lutego 1929 r. w Białej Podlaskiej. Uwagę na siebie zaczął zwracać już w szkole. "" - wspominał po latach.
"" - dodał.
Po ukończeniu szkoły średniej Kłosowski został przyjęty na wydział aktorski warszawskiej PWST, gdzie wykładali wówczas m.in. Aleksander Zelwerowicz i Jan Kreczmar. "" - opowiadał Kłosowski w 2004 ("Przegląd", nr 11/2004).
Studia ukończył w 1953 r. W tym samym roku zadebiutował w filmie małą rolą w "" Jerzego Kawalerowicza. W kolejnych latach wystąpił m.in. w: "" (1956) i "" (1957) Andrzeja Munka, "" (1957) Tadeusza Chmielewskiego, "" (1957) Jana Rybkowskiego i "Pętli" (1957) Wojciecha Jerzego Hasa.
Wystąpił też w filmach "" (1958) Jerzego Passendorfera, "" (1960) Haliny Bielińskiej i Włodzimierza Haupego, "" (1963) Jerzego Stefana Stawińskiego, "" (1964) Aleksandra Forda, "" (1970) Andrzeja Kondratiuka, "" (1971) Andrzeja Konica oraz w serialu "" (1966).
W 1974 r. w "" Jerzego Gruzy zagrał swoją najsłynniejszą rolę - wścibskiego i ambitnego Romana Maliniaka, którego nie znosi i unika jak ognia inżynier Stefan Karwowski. Do postaci Maliniaka Kłosowski powrócił po latach w serialu "40-latek. 20 lat później" - wówczas Maliniak był już sławnym i zamożnym dostojnikiem państwowym.
Do najbardziej znanych filmowych kreacji Kłosowskiego należą też role w: "" Andrzeja Kondratiuka (1979), "" Sylwestra Szyszko (1987), "" Andrzeja Barańskiego (1990), "" Andrzeja Barańskiego (1995), "" Marka Rębacza (2004) i serialu Radosława Piwowarskiego "" (2004).
Kłosowski zagrał też w filmie Jacka Bławuta "" (2008), którego akcja rozgrywa się w Domu Aktora w Skolimowie. Wystąpił tam u boku Jana Nowickiego, Beaty Tyszkiewicz, Ireny Kwiatkowskiej, Wieńczysława Glińskiego, Danuty Szaflarskiej i Niny Andrycz. Trzy lata później wystąpił z kolei w "Kop głębiej" Konrada Szołajskiego.
Kariera teatralna Romana Kłosowskiego obejmuje m.in. występy na scenach teatrów warszawskich - Dramatycznego, Ludowego, Nowego i Syreny. W latach 1976-1981 Kłosowski był dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru Powszechnego w Łodzi, a od 1981 pracował w stołecznej Syrenie.
W teatrze zagrał m.in. role: Chlestakowa w "" Mikołaja Gogola (Teatr Ludowy w Warszawie, 1968, reż. Jan Bratkowski), Ryszarda III w "" Williama Szekspira (Teatr Powszechny w Łodzi, 1977, reż. Jerzy Hoffmann) oraz Napoleona w "Seksie i polityce" Ryszarda Marka Grońskiego i Daniela Passenta (Teatr Syrena w Warszawie, 1983, reż. Witold Filler).
Wystąpił też w wielu spektaklach Teatru Telewizji - m.in. jako Szwejk w "Spotkaniach ze Szwejkiem" Jarosława Haszka (1989, reż. Paweł Trzaska) i jako Królik w "" Lewisa Carrolla (1995, reż. Maciej de Korczak-Leszczyński).
Aktor zakończył karierę w 2016 roku, z powodu kłopotów ze wzrokiem. Od niedawna Kłosowski przebywał w domu opieki pod Łodzią. Zmarł 11 czerwca 2018 roku.