"
W 1982 roku ekscentryczny miłośnik serów i jego lojalny pies stworzyli fantastyczny dwuosobowy zespół komediowy, który za sprawą „Wściekłych gaci” i dobrze ogolonych
owiec wszedł do historii kina. Bardziej angielscy niż Sherlock Holmes i doktor Watson, wielbicieli zdobyli sobie nawet wśród członków Amerykańskiej Akademii Filmowej. To nawet nie dwa w
jednym, tylko cztery szalone przygody Wallace’a i Gromita w podręcznym boksie.
(kupuj >>)
„Książę Półkrwi” to literacko i fabularnie chyba najciekawsza część całego cyklu J.K. Rowling, a przy tym najlepszy materiał do twórczego wykorzystania przez reżysera.
Wszystkie poprzednie tomy stanowiły odrębną, skończoną całość z dominującym problemem. Ten jest rozbudowanym preludium do ostatniego aktu walki Harry’ego z Voldemortem. Bohaterowie
ukazują swoje ambiwalentne oblicza, a szósta część serii o nastoletnim czarodzieju w reżyserii Davida Yatesa wbija w fotel efektami specjalnymi.
(kupuj >>)
W życiu wolał grać rolę zwykłego zjadacza chleba i pantoflarza oddanego żonie Joanne Woodward. A jednak przez blisko pół wieku był największym gwiazdorem kina. I najprzystojniejszym. W
kolekcji „Prestige” możemy oglądać Paula Newmana w jego najsłynniejszych wcieleniach i najważniejszych filmach: „Cool Hand Luke”, „Kotka na
gorącym blaszanym dachu”, „Słodki ptak młodości” oraz romansowym „Liście w butelce”.
"
Więcej niż ucho od śledzia, czyli kolekcja trzech kultowych polskich komedii w nowych odsłonach, bo z okładkami zaprojektowanymi przez Marka Raczkowskiego. Znany rysownik oprócz głównego
motywu stworzył również specjalnie dla tych wydań krótkie komiksowe historyjki powiązane z legendami polskiej kinematografii.
Wszystko, co najistotniejsze, w dorobku twórcy właściwie nieobecnego w zbiorowej świadomości, Piotra Szulkina. Jego filmy wrzucane bezceremonialnie do szuflady z manieryczną fantastyką bywały
w przeszłości nierozumiane i odrzucane. Tymczasem dawne enfant terrible polskiego kina stało się już klasykiem, a jego wyrastające ponad typowość dzieła nawet wyjęte z dawnego kontekstu
odczytań dziwnie nie chcą się zestarzeć. Dla strat odrobienia: „Golem, „Wojna światów – Następne stulecie”, „O-bi, o-ba. Koniec
cywilizacji” oraz „Ga, Ga. Chwała bohaterom”.
" (kupuj >>)
Niemal 500 filmów, własna gazetka, wpis do Księgi rekordów Guinnessa i ulubiony przysmak pod postacią Scooby Chrupek. Oto Scooby-Doo – ukochany pies wszystkich dzieciaków. Ale uwaga,
nasz wiecznie głodny dog niemiecki nie chce być dłużej tchórzliwym nieudacznikiem. Razem z drużyną młodych detektywów ratuje święta Bożego Narodzenia przed duchem, który chce je zmienić
w najokropniejszy koszmar.
(sprawdź >>)
W czasach ZSRR sterowana i ściśle kontrolowana przez Komitet Centralny radziecka kinematografia produkowała około dwustu filmów rocznie. Cenzura dbała o to, żeby nie pokazać w nich niczego
wywrotowego, nieprawomyślnego albo za mocno się wychylającego. Produkowano zatem w większości dzieła bezpieczne, wtórne i poprawne. Tyle że wśród nich zdarzało się kilka albo i
kilkanaście tytułów wykraczających ponad „urawniłowkową” normę i rodziły się arcydzieła. Te najciekawsze klasyki kina rosyjskiego wydaje na DVD jako firma 35mm pod
szyldem „Złota kolekcja Sputnika”. W ramach cyklu ukazały się m.in. "Wesoły jarmark” Pyriewa, "Bracia Karamazow" i
„Wniebowstąpienie”.
Kobieta pracująca przeżywa kryzys wieku średniego, dwie rodziny mieszkające za żelazną kurtyną w trudnych latach 80. zmagają się z systemem i starają przetrwać w całkowicie odmienny
sposób. Trzej przyjaciele mimo trzydziestu paru lat na karku ciągle jeszcze nie wiedzą, jaką drogę wybrać – szczęścia prywatnego czy kariery? Wszystko po czesku, z
wyrozumiałością i współczuciem.
Carlos Saura do dwóch razy sztuka. Chwyta widzów za gardło w „Siódmym dniu” – historii hodowanej od pokoleń nienawiści znajdującej ujście w bezsensownej
wendecie. Zaprasza w taneczną podróż do korzeni portugalskiej kultury. Tyle że Saura nie chce być przewodnikiem etnograficznej wycieczki. W muzyce i tańcu poszukuje najbardziej pierwotnego
mitu, wspólnego całej iberyjskości.
Po filozoficznym, metafizycznym „Pi”, egzystencjalnym „Requiem dla snu”, zanurzonym w buddyzmie, wizyjnym „Źródle” Darren Aronofsky
nakręcił film o zawodowym wrestlerze i to na dodatek z wydobytym z niebytu Mickeyem Rourkiem w roli głównej. Historię nie o zwycięstwie gladiatora, ale o skazaniu na klęskę, konsekwentnie
przemeblowującą utrwaloną ikonografię i mitologię sportowego dramatu. I o życiu, które nie daje szans na łatwe happy endy.
