O śmierci Hanny Wolickiej poinformował na swoich stronach internetowych Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie, z którym aktorka była związana najdłużej. Z tej sceny przeszła też na emeryturę.
Hanna Wolicka nie tylko grała lecz także w Policealnym Studium Aktorskim przy olsztyńskim teatrze uczyła scen wierszem, "" - napisał teatr.
Wolicka była niezmiernie lubianą i cenioną aktorką - zarówno przez widzów, którzy kilkakrotnie nagradzali jej role nagrodą Teatralnej Kreacji Roku, jak i przez zespół, z którym pracowała.
Osoba-autorytet
"" - napisał o niej prozaik Mariusz Sieniewicz.
Hanna Wolicka była absolwentką warszawskiej PWST. Debiutowała w 1958 roku rolą Stelli w „” T. Williamsa.
"" - podał w pożegnaniu aktorki olsztyński teatr.
W komunikacie o jej śmierci teatr napisał, że "kiedyś poproszona o wymienienie najważniejszych ról wskazała m.in.: Glorię Wilton w „200.000 i jeden” S. Capelli, Angustias w „Domu Bernardy Alba” F. G. Lorki, Pannę Anielę z „Dam i huzarów” A. Fredry, Pułkownikową w „Śnie” F. Dostojewskiego, Podstolinę w „Zemście” A. Fredry, Matkę w „Szklanej menażerii” T. Williamsa, Fiokłę Iwanownę z „Ożenku” Gogola, Augustę w „Osiem kobiet” R. Thomasa, Panią Jourdain w „Mieszczaninie szlachcicem” Moliera i Ernę z „Prezydentek” Wernera Schwaba".
Młodsi widzowie pamiętają Wolicką z wybitnej roli w „Wojna nie ma w sobie nic z kobiety” S. Aleksijewicz, i Pani Pernelle w „Świętoszku” Moliera.
Aktorka otrzymała Złoty Krzyż Zasługi oraz Brązowy Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis.
