"" to historia czteroosobowej rodziny z Newcastle, która boryka się z problemami finansowymi. By poprawić sytuację materialną żony i dzieci, Ricky przyjmuje propozycję pracy w charakterze dostawcy przesyłek w firmie franczyzowej. Zajęcie, które miało zapewnić mu wolność i wyciągnąć z długów, staje się pułapką. Mężczyzna jest coraz częściej wyzyskiwany przez pracodawcę. Pozbawiony praw pracowniczych, nie może się bronić. Sytuacja zawodowa jego żony Abby także nie jest korzystna. Jako opiekunka osób starszych i niepełnosprawnych musi podejmować coraz więcej zleceń, by związać koniec z końcem. Praca ponad fizyczne możliwości, kłopoty z nastoletnim synem Sebem i brak perspektyw na lepszą przyszłość nie sprzyjają umacnianiu rodzinnych więzi. Między członkami rodziny coraz częściej dochodzi do burzliwych awantur, których świadkiem jest córka Abby i Ricka Liza Jane.
W rolach głównych zobaczymy Debbie Honeywood i Krisa Hitchena, których losy były bliskie życiu filmowych bohaterów. Honeywood jest nauczycielką w jednej ze szkół podstawowych w North Tyneside, prywatnie matką nastoletniego chłopca i żoną. W przeszłości nieobce były jej problemy finansowe. Kiedy jej mąż stracił pracę, przez pewien czas musiała sama utrzymywać rodzinę. Na ekranie zadebiutowała niespełna dwa lata temu, w 2017 r. Zagrała epizodyczną rolę w serialu "Vera".
" – wspomniała w rozmowie.
Hitchen do 40. roku życia prowadził jednoosobową działalność gospodarczą, pracując jako hydraulik. Gdy spłacił większą część kredytu hipotecznego, a jego rodzina znalazła się w stabilnej sytuacji finansowej, zapytał żonę, co by powiedziała, gdyby zaczął grać w filmach. "" – podkreślił.
Początkowo oboje czuli się na planie trochę tak, jakby śnili na jawie. "" - powiedziała Honeywood.
Współpracę z Kenem Loachem Honeywood i Hitchen zgodnie określili jako "". "K" – stwierdziła aktorka. Dodała, że 83-letni reżyser jest człowiekiem "niezwykle energicznym". "" - stwierdziła.
Hitchen zwrócił uwagę, że tym, co u Loacha wysuwa się na pierwszy plan, jest jego bezgraniczna miłość do kina. "Cenię go także za poczucie humoru i umiejętność zdystansowania się od rzeczywistości. Próbowałem go czymś zaskoczyć na planie. Chciałem, by poznał mnie z innej strony, dowiedział się o mnie czegoś nowego. Okazywało się, że wszystko o mnie wie" - wspomniał. Według niego, nie można wymarzyć sobie lepszego nauczyciela. "Mój przyjaciel Steve Evets powiedział mi, że praca z nim nie będzie taka, jak mi się wydaje. I miał rację. Tego nie da się z niczym porównać. Musisz mocno stąpać po ziemi i radzić sobie ze wszystkim, co niespodziewanie cię spotyka. Trzeba być w formie, ale też umieć zachować zdrowy rozsądek, równowagę, potrafić po całym dniu pracy wyjść z roli. Wziąłem sobie do serca wszystkie wskazówki Kena. I mam nadzieję, że to nie koniec mojej przygody z aktorstwem" - przyznał.
Ken Loach (ur. w 1936 r. w Nuneaton) jest jednym z najwybitniejszych brytyjskich twórców filmowych. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął studia prawnicze w Oksfordzie. W tym czasie objął funkcję przewodniczącego studenckiego zespołu teatralnego. Po studiach, w 1957 r, podjął pracę w teatrze, gdzie występował na scenie i reżyserował spektakle. W 1961 r. – jako asystent reżysera – dołączył do Northampton Repertory Theatre. Następnie pracował w telewizji BBC. Tam rozpoczęła się jego reżyserska kariera. Loach znany jest z socjalistycznych poglądów i społecznego zaangażowania. Od lat porusza w swoich filmach kwestie m.in. wyzysku, nierówności społecznych, bezrobocia, braku mieszkań. Do jego najbardziej znanych dzieł należą m.in. "Spojrzenia i uśmiechy", "Ziemia i wolność", "Kes", "Riff raff", "Wiatr w oczy", "Ojczyzna" i "Jestem Joe".
W maju podczas festiwalu w Cannes, gdzie odbyła sie nasza rozmowa z Debbie Honeywood i Krisem Hitchenem, zaprezentował publiczności swój najnowszy film "Nie ma nas w domu". To 27. film artysty, a 14. nominowany do Złotej Palmy. W poprzednich latach dwukrotnie sięgnął po tę statuetkę – w 2006 r. za film "Wiatr buszujący w jęczmieniu" i w 2016 r. za "Ja, Daniel Blake". Brytyjczyk jest również laureatem m.in. nagrody BAFTA, Złotego Lwa za całokształt twórczości oraz Europejskich Nagród Filmowych.
