Odsłonięcie ławeczki Jerzego Janickiego stanowi zwieńczenie działań Stowarzyszenia Filmowców Polskich i Fundacji im. Jerzego Janickiego, których celem jest upamiętnienie tego wybitnego twórcy, żyjącego i tworzącego w Warszawie. W 2015 roku skwer u zbiegu ulic Czerniakowskiej i Ludnej zyskał imię Jerzego Janickiego. Równocześnie na ścianie kamienicy przy ulicy Dobrej 18/20, w której mieszkał Jerzy Janicki, pojawiła się tablica pamiątkowa poświęcona scenarzyście serialu „Dom”.
Zasługi Jerzego Janickiego dla budowania tożsamości i kultury Warszawy są ogromne. Ten wybitny dramaturg, pisarz, scenarzysta i reżyser był prekursorem medialnej kultury powojennej Polski. Jako współautor powieści radiowej „Matysiakowie” (nadawanej nieprzerwanie od 50 lat) zapoczątkował rozwój sagi rodzinnej. Na "Matysiakach" wzorowały się powieści radiowe Słowaków, Czechów, Węgrów i Niemców. Przez 45 lat od momentu nadania pierwszego odcinka powieść lansowała i umacniała postawy patriotyczne, szacunek dla pracy, przyjaźń i dobroć ludzką, wartość rodziny, miłość do Warszawy.
Jerzy Janicki przez wiele lat pracował w dziale literackim Polskiego Radia, w sposób wybitny przyczyniając się do kreowania marki narodowego nadawcy. Umiał łączyć przekaz wartościowej kultury wysokiej z dostępnością i otwartością, co powodowało, że jego audycje zdobywały rzesze wiernych admiratorów. Janicki stworzył kilkadziesiąt słuchowisk radiowych – („Koty to dranie”, „Tragarz puchu”, „Hasło”).
Równie imponujące są dokonania Jerzego Janickiego w dziedzinie twórczości filmowej i telewizyjnej. Był scenarzystą kilkunastu filmów fabularnych, w tym m.in. tytułów takich, jak „Przerwany lot”, „Milion za Laurę”, „Człowiek z M-3”. Uważany za jednego z prekursorów polskiego serialu telewizyjnego, napisał scenariusze do „Przygód psa Cywila”, „Ballady o Januszku”, „Polskich dróg”. Wspólnie z Andrzejem Mularczykiem stworzył najbardziej warszawski serial w historii polskiej telewizji - „Dom” - wielką sagę o dziejach powojennej Warszawy, o jej odbudowie, przemianach gospodarczych, społecznych i politycznych na przestrzeni kilkudziesięciu lat. „Dom” to nie tylko serial historyczny, ale także ikona masowej wyobraźni, film bliski milionom Polaków, którzy w losach bohaterów, ukazanych na tle trudnej historii Polski i Warszawy po II wojnie światowej, widzieli projekcję własnych, osobistych historii. „Dom” to serial, który ma wielkie znaczenie dla budowania powojennego wizerunku i mitu Warszawy.
