Lubi pan sam proces kręcenia filmów?
Powtarzanie ujęć jest jeszcze gorsze niż terapia odwykowa. W kółko człowiek musi mówić to samo. Wydaje mu się, że już dał z siebie wszystko, na co było go stać, a tu znowu trzeba zaczynać od początku.

Żałuje pan czegoś?
Często wstydzę się za siebie, ale nie mam do siebie wiele żalu. Pozmieniałbym małe rzeczy. Kiedy robiłem dokument, pomyślałem sobie, że nie doceniałem swojego życia, że w rzeczywistości było lepsze, niż zapamiętałem, że w swojej głowie przeżywam wciąż na nowo jego gorszą wersję.