Bernardo Bertolucci urodził się 16 marca 1941 r. w Parmie na północy Włoch. Był synem nauczycielki Ninetty Giovanardi oraz poety, krytyka literackiego i filmowego Attilio Bertolucciego, którzy dbali o jego edukację intelektualną i artystyczną. Eksperymenty z kamerą Bernardo rozpoczął już jako 15-latek. Stworzył wówczas dwa krótkometrażowe filmy dokumentalne. W 1958 r. rozpoczął studia na Uniwersytecie Rzymskim. W tym czasie spotkał reżysera Piera Paolo Pasoliniego, z którym w 1961 r. jako asystent nakręcił pierwszy film przyszłego autora "Teorematu" - "". Tuż przed uzyskaniem dyplomu Bertolucci porzucił studia i poświęcił się pracy twórczej. Jego pierwszym samodzielnym filmem była "" z 1962 r., zrealizowana na podstawie scenariusza Pasoliniego.
W ciągu kolejnych lat Bertolucci zrealizował dokumentalne filmy krótkometrażowe, wśród nich "" (1969 r.). Stworzył również scenariusze do takich filmów, jak m.in. "" w reż. Gianniego Pucciniego (1967 r.). W 1968 r. nakręcił kolejny pełnometrażowy film "". Pomysł na zarys historii Bertolucci zaczerpnął z noweli Fiodora Dostojewskiego "Sobowtór: poemat petersburski". Był to ostatni film włoskiego reżysera odwołujący się bezpośrednio do estetyki nowofalowej.
Wielki sukces przyniósł Bertolucciemu film "" (1972 r.), w którym główne role zagrali Marlon Brando i Maria Schneider. Obraz został nominowany do Oscara za reżyserię. Nominację do statuetki otrzymał również Brando w kategorii najlepszy aktor.
Do najbardziej znanych filmów Bernardo Bertolucciego należą także m.in.: "" (1970 r., nominowany do Oscara za scenariusz i do Złotego Niedźwiedzia w Berlinie), "" (1970 r.), "" (1976 r.), "" (1981 r., nominacja do Złotej Palmy w Cannes), "" (1987 r., nagrodzony 9 Oscarami – m.in. za najlepszy film, reżyserię i scenariusz, 3 nagrodami BAFTA, francuskim Cezarem, 4 Złotymi Globami i Europejską Nagrodą Filmową), "" (1990 r.), "" (1993 r.), "" (1996 r., nominacja do Złotej Palmy), "" (1998 r.) i "" (2003 r.). Jego ostatnim filmem pełnometrażowym był dramat obyczajowy "" (2012 r.).
Filmy Bertolucciego wzbudzały nie tylko zachwyt krytyków, ale również olbrzymie kontrowersje. Tak było m.in. w przypadku "", które z powodu śmiałych scen erotycznych nazywane było filmem skandalizującym, a we Włoszech miało poważne problemy z kinową dystrybucją. Odważne sceny znalazły się także w "Marzycielach", których akcja rozgrywa się w Paryżu w 1968 r., podczas strajków studenckich.
Obok filmu wielką pasją Bertolucciego była literatura. Jego debiutancki zbiór poezji "W poszukiwaniu tajemnicy" został pozytywnie przyjęty przez krytyków i zdobył Premio Verreggio, uznawaną za jedną z najważniejszych nagród literackich we Włoszech.
"" - pisała Bożena Kudrycka w książce "".
Jak dodała, nawiązania w filmach Bertolucciego "przybierają intrygującą postać". "" - podkreśliła Kudrycka.
Bernardo Bertolucci zmagał się z chorobą nowotworową. Zmarł w poniedziałek w Rzymie. Miał 77 lat.
