Paweł Komorowski urodził się 14 sierpnia 1930 r. w Warszawie. Studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim i reżyserię w łódzkiej szkole filmowej. Na początku swojej kariery współpracował m.in. z Jerzym Kawalerowiczem – był drugim reżyserem na planie jego filmu "Pociąg" z 1959 r.
W 1960 r. zrealizował film "Szklana góra", w którym przedstawił dzieje młodego robotnika z kamieniołomów, zakochanego w lekarce. Kolejne tytuły w dorobku Pawła Komorowskiego to: "Czerwone berety" (1962), "Pięciu" (1964), "Sobótki" (1965), "Ściana czarownic" (1966), "Stajnia na Salwatorze" (1967), "Ostatni po Bogu" (1968).
W 1969 r. powstał serial w jego reżyserii "Przygody pana Michała", z Tadeuszem Łomnickim w roli głównej. Była to telewizyjna wersja filmu "Pan Wołodyjowski", wyreżyserowanego przez Jerzego Hoffmana na podstawie powieści Henryka Sienkiewicza (między filmem a serialem były pewne różnice obsadowe).
Komorowski dał się poznać publiczności także m.in. jako reżyserów filmów: "Przystań" (1970), "Kocie ślady" (1971), "Brylanty pani Zuzy" (1971), "Ptaki, ptakom" (1976), "Szarada" (1977), "Elegia" (1979).
W 1982 r. nakręcił film kostiumowy "Oko proroka" (była to koprodukcja polsko-bułgarska), przygodową opowieść z akcją osadzoną w XVII wieku. Ważną rolę w tej historii odgrywał bezcenny diament, którego posiadaczem stał się kilkunastoletni chłopiec, Hanusz. Dwa lata później Komorowski wyreżyserował sequel tego filmu, "Przeklęte oko proroka". Obraz ten był produkcją Studia Filmowego OKO. Powstał ponadto (w 1985 r.) serial telewizyjny "Oko proroka, czyli Hanusz Bystry i jego przygody".
Wyreżyserował także, w latach 1998-2000, serial "Syzyfowe prace" oraz film kinowy pod tym samym tytułem, na podstawie powieści Stefana Żeromskiego.
