Młodzi i przystojni bohaterowie wiodący udane i dostatnie życie wielkomiejskich yuppies w wyszukanych plenerach Nowego Jorku i nadmorskiego Southampton wzbudzają tyle emocji co kot napłakał. Naprawdę trudno przejąć się ich losem i pochylić nad moralnymi wyborami typu, co jest ważniejsze: przyjaźń czy miłość, czy można przegapić szansę na bycie szczęśliwą/szczęśliwym, czy iść za głosem serca i ją wykorzystać – nawet kosztem osób najbliższych?

Bezbarwne postacie na emocjonalnym poziomie nastolatków, nakreślone według najprostszego psychologicznego klucza, na zasadzie czarno-białych przeciwieństw (ekstrawertyczna, przebojowa i egoistyczna blondynka Darcy – introwertyczna, nieśmiała i wrażliwa brunetka Rachel) drażnią swoją pretensjonalnością, o chemii między parą głównych bohaterów nie ma co marzyć, a wysiłki scenarzystów w poszukiwaniu nieuchronnego happy endu przemówią tylko do zdeklarowanych wielbicieli gatunku, którzy wyłowią kilka dowcipnych dialogów typu: – Dlaczego się ze mną nie ożenisz? – Za bardzo cię lubię.

Naprawdę trzeba bardzo lubić typowe amerykańskie komedie romantyczne, by docenić wątpliwy urok "Pożyczonego narzeczonego".

POŻYCZONY NARZECZONY | USA 2011 | reżyseria: Luke Greenfield | dystrybucja: Monolith | czas: 112 min