Zaczynali jako stażyści. Meredith, Cristiny, Izzie, Alex i George pojawili się w szpitalu Grace Hospital w Seattle i na małych ekranach w 2005 roku, by w następnych latach zdobyć dwa Złote Globy, dwie statuetki Emmy i niezliczoną liczbę telewizyjnych wyróżnień.

Ale też żeby jako pierwszy serial w historii trafić na tytułową stronę "The Wall Street Journal". Dziennikarze największej amerykańskiej gazety finansowej okrzyknęli sprawnie łączących wątki dramatyczne z błyskotliwymi dialogami "Chirurgów" prawdziwym MacSerialem. Przedrostek "Mac" jest bowiem ulubionym powiedzeniem bohaterów tej produkcji, którzy powtarzają, że żyją w MacŚwiecie, a szybki seks nazywają "McSeksem". 

Są przecież ludźmi z krwi i kości, a ich życie to nie sielanka, lecz ciężka praca, ciągła walka z własnymi słabościami i chorobami pacjentów – w końcu chirurg to nie zawód dla mięczaków. Dzień powszedni młodych medyków to również emocjonalna huśtawka: radość, smutek, przygnębienie, euforia, czyli to co widzowie kochają najbardziej. Dlatego od pierwszej serii cała Ameryka, a potem reszta świata zaczęła kibicować doktorom tak sympatycznym, że nawet dyżurnego czarnego charakteru, chirurga plastycznego Marka Sloana (zwanego McSteamy) nie sposób było nie polubić.