Gdy płatny zabójca Jack (Clooney) sam staje się celem morderców, ucieka się pod protekcję dawnego szefa (Johan Leysen) i zaszywa w małym miasteczku we włoskiej Abruzji. Tam po cichu przygotowuje zlecone przez szefa zadanie, zaprzyjaźnia z wszystko wiedzącym lokalnym księdzem (Paolo Bonacelli), a także zakochuje w pięknej Clarze (Violante Placido). Pod wpływem uczucia i wyrzutów sumienia postanawia porzucić dotychczasowe życie – zadanie, które realizuje, ma być tym ostatnim. Oczywiście, jak to w tego typu fabułach, okaże się, że owszem, niepotrzebni mogą odejść, ale tylko w jednym kierunku: na cmentarz.

Wszystko w tym filmie jest ładne: ładny Clooney, ładne włoskie miasteczko labirynt, ładni mordercy, ładne prostytutki, ładne ubrania, ładne jedzenie i ładna kawa. Gdy Jack jedzie przestrzelać nową broń, to też wybiera malownicze miejsce nad rzeką, gdzie kwitnie kwiecie i latają motyle. Z motylami w ogóle łączy go szczególna więź, bo taki wizerunek widnieje wytatuowany na jego łopatkach, a Clara nazywa go signor Farfalla, czyli pan Motylek.