Jamie Foxx znowu gra muzyka. Genialnie!
Za znakomitą kreację Raya Charlesa cztery lata temu odebrał Oscara. W tym roku powraca jako wiolonczelista-schizofrenik. Tytułowa rola Nathaniela Ayersa, który przez chorobę trafia na ulicę, to koncertowy zapis talentu muzycznego i aktorskiego Jamiego Foxxa. W niczym nie ustępuje mu ekranowy partner - Robert Downey Jr.
- Jamie Foxx wyznał: Dorwałbym Polańskiego!
- "Prawo zemsty"
- Śpiewał, a teraz Jamie Foxx chce się bić
- Genialna historia przyjaźni z "Solistą"
- Bezdomny geniusz spełnił marzenia Flei
- "Solista"
Pogoda
POLSKA
Środa 2012-02-15
temp. min -14°C max. 3°C
opady:
umiarkowane opady
Twoje miasto:
Program TV
Sprawdź program swojej ulubionej stacji:
Reżyser filmu Joe Wright nader szczodrze używa przenośni i analogii. Nie mówi wprost, lecz poprzez filmową poezję chce naświetlić kwestie nierówności społecznych czy
utalentowanych ludzi, którzy doświadczeni przez życie trafiają na bruk. Mówi o przyjaźni, związkach, rodzinie, pasji, zaufaniu. Wydaje się jednak, że nawet zbyt dużo jak na 117 minut.
Żaden z wątków nie zostaje zgłębiony, żadna z historii nie wyczerpuje tematu.
Kiedy już się wydaje, że w końcu skupią się na głównych bohaterach, dostajemy wykład dotyczący relacji damsko-męskich. Są rozbudowane retrospekcje, wizualizacje muzyki (kolorowe,
psychodeliczne obrazki), przerysowane reakcje Nathaniela.
A dobre strony "Solisty?" Przekonujący, ciut szorstki, autentyczny Downey Jr. w roli dziennikarza "Los Angeles
Times", dla którego jeden artykuł o geniuszu wiolonczeli z ulicy staje się początkiem nieoczekiwanej przyjaźni. Po drugie Beethoven - jego muzyki nigdy za wiele. Po trzecie Los Angeles,
ale nie to, które znamy z pocztówek. Nie palmy, cycate blondynki na plaży i Sunset Boulevard, ale przytłaczające arterie komunikacyjne, pomniki, nowoczesna architektura skontrastowana z brudną
dzielnicą bezdomnych.
Polska premiera filmu już 23 października.
p
Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.
Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!