Córka Francisa Forda Coppoli, nagrodzona Oscarem za scenariusz "Między słowami" i Złotym Lwem w Wenecji za "Somewhere" swoje filmy buduje z mocnych, znaczących scen. Celebruje chwile, tworzy ujęcia, które trudno wymazać z pamięci

Elementy układanki

"Przekleństwa niewinności", 1999

Słoneczne popołudnie na przedmieściu. Kilku nastoletnich chłopców gapi się na dom w sąsiedztwie. Ich zainteresowanie wkrótce się wyjaśni, gdy w oku kamery zaczną pojawiać się piękne blondwłose siostry: Cecillia, Lux, Bonnie, Mary i Therese. Głos z offu: "Nawet wtedy, jako nastolatkowie, próbowaliśmy złożyć kawałki do kupy. Nadal nie potrafimy. (...) Próbowaliśmy zrozumieć tych pięć dziewczyn, których wciąż, po latach, nie potrafimy zapomnieć".

Rozdzierająca historia samobójczej śmierci młodziutkich sióstr Lisbon została opowiedziana w serii właśnie takich przesyconych słonecznym światłem, intensywnych obrazów, które widzowie także próbują złożyć w całość. W pamięci zostają detale: bosa stopa, Josh Hartnett oparty o czerwony samochód, uśmiech Kirsten Dunst.

W bieliźnie i w windzie

"Między słowami", 2003

Charlotte (Scarlett Johansson) w koszulce na ramiączka i przezroczystych różowych majtkach obraca się na łóżku. Po chwili razem z nią wyglądamy przez wielkie okno hotelowego pokoju, podziwiając panoramę Tokio. Cisza i spokój sterylnego wnętrza kontrastują z ogromem i obcością miasta.

Świeżo przybyły do Japonii aktor Bob Harris (Bill Murray) jedzie hotelową windą wypełnioną tłumem sięgających mu do ramienia Azjatów. Wyalienowany, samotny, zmęczony. W tej samej windzie po raz pierwszy zobaczy Charlotte.

Taka ekspozycja bohaterów pozwala w skrótowy i pozbawiony słów sposób przywołać cały świat towarzyszących im emocji. Pustka i cisza, które ich otaczają, domagają się wypełnienia. Ich przypadkowe spotkanie i podszyta niespełnionym pożądaniem przyjaźń w obcym mieście oraz gwarantującym anonimowość hotelowym mikrokosmosie stały się kanwą najoryginalniejszego filmu w dorobku Coppoli, nagrodzonego Oscarem za scenariusz. Nie mamy wątpliwości, że krótkie i pozbawione większego znaczenia chwile, które razem spędzili bohaterowie, w jakiś sposób zmienią ich życie.