Nie jest łatwo być córką legend ekranu – Marcella Mastroianniego i Catherine Deneuve. Zwłaszcza jeśli jak Chiara Mastroianni poszło się w ślady rodziców. Trudno uniknąć porównań i konfrontacji. Być może dlatego Chiara świadomie wybiera role, których nikt nie skojarzyłby z witalnością Mastroianniego ani seksapilem Deneuve. Takie jak w filmie Sophie Fillieres "Kot jaki jest, każdy widzi", w którym zagrała zamkniętą w sobie pisarkę dotkniętą twórczym kryzysem i psychicznymi problemami.

38-letnia aktorka nie ma w swoim dorobku roli, którą dałoby się porównać z ikonicznymi kreacjami jej rodziców w "Słodkim życiu" czy "Piękności dnia". Jej postaciom często brakuje wyrazistości – mocniejszych tonów, większych gestów.

A jej filmografia wydaje się bardzo eklektyczna. Znalazło się w niej miejsce na "Pret-a-Porter" Altmana, eksperymentalny "Hotel" w reżyserii Mike’a Figgisa, przepełnione nihilizmem "Donikąd" Gregga Arakiego czy animowaną adaptację komiksu Marjane Satrapi "Persepolis".

Chiara wielokrotnie występowała na ekranie ze swoimi rodzicami – z ojcem w filmie Altmana, z mamą w "Mojej ulubionej porze roku" Andrégo Téchinégo (za tę rolę była nominowana do Cezara), adaptacji prozy Prousta "Czas odnaleziony" i rodzinnej sadze "Świąteczne opowieści", w której zagrała... synową Deneuve.