Opowiedział w "Avatarze" baśń może i naiwną, może odrobinę kiczowatą, ale jednak wciągającą w odkrywanie nieznanego świata. Ekologiczne przesłanie, konflikt cywilizacji z harmonijną naturą rozpisał na opowieść o podboju dziewiczej planety Pandora przez Ziemian. Pokazał trójwymiarowe cuda, jakich wcześniej nie oglądaliśmy – z głębią, naturalnością, aktorami wpisanymi w bajeczne krajobrazy. Zachwyca oczy, syci zmysły, ale też sama opowieść, choć mało oryginalna, jakoś się broni.

Kolejny sen Camerona się zatem spełnił. Choć zapowiedzi rewolucji były chyba nieco na wyrost. Owszem, to być może zapowiedź trójwymiarowego przełomu, mapa graniczna tego, co kino dziś potrafi i co będzie potrafiło jutro. Ale to jednak jeszcze nie jakościowa rewolucja na miarę pojawienia się w kinie dźwięku.